Kom ik bij de tandarts, heb ik een gaatje in een verstandskies maar die kan ik beter even laten trekken zegt ie… maar hij heeft wel de boor ter hand genomen en nu heb ik dus een gat in mijn tand.

28 juni 2007 Emmen – Zwolle – Emmen

#1 Ze is blond en met een vriendin die ik zo zal beoordelen. Ze ziet er niet verkeerd uit, redelijke borsten, redelijke benen, redelijke kont en haar gezicht is ook niet onaardig. Vrij goed rapport zou je denken, maar nee… het meisje is in orde totdat ze lacht of andere geluiden voortbrengt. (6,3)

#2 De vriendin. Ook best aardig en ze mag haar mond ook best opentrekken. Ze heeft een mooier lichaam dan haar vriendin en ook haar gezicht is wel ok, alleen haar mond kan beter. Maar goed, ze ziet er dus beter uit dan haar vriendin, aardige score ook (7,2)

#3 Op de terugreis was het gemiddelde beter. In Dalfsen stapt er weer wat moois uit. Mooie benen, sexy uitstraling, goede kont en vrij goede borsten. Zag er erg leuk uit, was een jaar of 17 denk ik. (7,5)

#4 Als ik naar de deur wil lopen om uit te stappen in Emmen zie ik haar staan, meisje nummer vier. Ook een jaar of 17. Ze doet me eerst denken aan een oud-klasgenoot maar dan iets mooier. Ze heeft een strakke spijkerbroek aan en dat is een uitstekende keus. Haar kont is geweldig en haar benen zijn prima. Haar gezicht is mooi en ze heeft een prettige uitstraling. Ze is niet asociaal ook en haar stem is lekker zacht. Ze heeft wel een nadeel, ze rookt. (9,4)

Zoals in mijn flashbacks te lezen is liep ik op de middelbare school de kantjes er vanaf. Toch slaagde ik op wonderbaarlijke wijze. Zoals hier te lezen is.

Ik heb het nu weer gedaan. Ik moest mijn economie uit jaar 1 nog halen. Ik had een 6 voor het werkstuk maar bij het tentamen bleef ik steeds op een 4.nogwat hangen. Toen in mijn allerlaatste herkansing gebeurde het… ik dacht dat het onmogelijk was, maar het lukte.. Ik haalde een 5. Hatsee, weer een 5.5

Mijn nieuwe categorie, hij wordt grandioos ik zweer het.Vanaf nu zal ik de aantrekkelijke vrouwmensen die ik tegenkom in de trein, stadof op mijn school een score toedichten. Ik blijf natuurlijk niet bezig dus ikpik er een paar uit en geef een gemiddelde score over de hele dag. Mijzelfkennende is dit niet iets wat ik elke dag ga doen maar het is goed mogelijk datmeerdere malen per week me wel lukt. Ik begin met de schone jonkvrouwen die ikvandaag in de trein heb gezien.

x93Vrouwmenschen Log #1. Zwolle x96 Emmen, stoptrein van 15:28,treinstel 952×94

Meisje #1

Analyse:  Een stevige brunette. Fors maar niet dik, haarborsten zijn wat te klein voor de rest van haar lichaam. Haar benen waren welredelijk en haar gedrag was niet veel bijzonders. Ze zit op haar bank en leunttegen de wand. Ik schat haar zox92n 20 jaar.
Score: 5.7

Meisje #2

Analyse: Jongogend meisje met te veel make up op. Ze bekijkt eerst wat spelletjes voor de pcdie ze vandaag gekocht heeft en een DVD om vervolgens tegen de wand van detrein in slaap te vallen. Haar bovenlichaam ziet er goed uit, ze heeft eenmooie buik en mooie borsten. Haar benen zijn een stuk minder, ze zijn wat tedun naar mijn mening. Ik schat haar een jaar of 16, misschien 17.
Score: 7.4

Meisje #3

Analyse: Blondejonge schone. Wat meteen opvalt als ze er aan komt lopen is de ietwatchagrijnige uitdrukking op haar gezicht maar als ze dichterbij komt is haarwelgevormde achterste goed te zien en hetzelfde geldt voor haar goed gevormdebenen. Zodra ze gaat zitten en zich van haar jas ontdoet wordt het helemaalfeest. Haar borsten zijn ruimschoots aanwezig maar niet buiten proportie. Zeziet er uitstekend uit, jammer van haar ietwat chagrijnige uitstraling. Haargedrag is ook niet onprettig, ze ontdoet zich van haar jas wat natuurlijk topis. Ze gaat niet slapen maar begint ook niet te praten, ze heeft een Ipod opmaar de oortjes heeft ze niet in.
Score: 8.4

Meisje #4

Analyse: Een nerdin, niet kwauiterlijk maar wel kwa uitstraling. Ze ziet er niet heel verkeerd uit maarheeft hele rode wangen en kijkt wat onzeker om zich heen. Haar benen zien ergoed uit, haar kont kan beter maar is niet verkeerd. Jammer voor deze meid doethaar gezicht en haar uitstraling haar een beetje de das om. Absoluut geen onvoldoendemaar een hele dikke voldoende is het ook niet.  Haar gedrag is een beetje irritant, hetonzekere om zich heen kijken en de nerd-uitstraling maken haar gedrag er nietbeter op.
Score: 6.0

Jessika wilde graag dat ik weer een log zou plaatsen, bij deze.

Zoals bekend doe ik de opleiding journalistiek. Veel journalistieke meesterwerken van mijn hand worden jullie, de lezers van mijn web-log, onthouden omdat ik ze hier niet plaats. Mijn jongste creatie zal ik daarom met jullie delen. Hier is hij dan. Hij is nog niet geredigeerd dus er kunnen enkele fouten in geslopen zijn.

Leugens in de Journalistiek

Door Jxf6rn Reuvers

21-02-2007

Je lezers voor liegen om je artikelen net ietsspannender te maken. De journalist Stephen Glass deed het, hij werd ontslagenen schreef een roman. Is hij de enige journalist of zijn er meer? En hoeverging het hen?

De vloek van PeteMuldoon, het klinkt als een piratenverhaal maar dat is het zeker niet. Muldoonwas in 1927 hoofdcoach van de Amerikaanse professionele ijshockeyploeg deChicago Blackhawks. Toen de coach na het verlies in de eindrondes van deNational Hockey League (NHL) door zijn club ontslagen werd sprak hij een vloekover het team uit. Muldoon zei volgens de website van de Blackhawks zei hij datx93de x91Hawks nooit meer eerste in de algehele competitie zou worden,x94 de vloekwerd opgepikt door de fans die er x93heilig in geloofdenx94. In 1967 werd dezevloek verbroken, toen won de ploeg uit Chicago namelijk weer de competitie.

De vloek hieldijshockeyminnend Amerika en dan vooral de supporters van de Blackhawks langbezig. In 1943 kwam sportjournalist van de Toronto Globe and Mail Jim Colemanmet het verhaal op de proppen in zijn column. Hij was de eerste die schreefover de vloek. Een vloek die nooit bestaan heeft, de journalist heeft namelijkhet hele verhaal destijds verzonnen. Een aantal dagen na het verbreken van devloek gaf hij toe het verhaal uit zijn duim te hebben gezogen omdat er eendeadline voor zijn column aan zat te komen en hij met een writerx92s block zat.Coleman zei dat hij had verwacht dat de vloek wel snel vergeten zou worden,maar jaren later noemden de fans de vloek nog steeds als oorzaak voor deslechte prestaties van de Chicago Blackhawks volgens ijshockey historicus BrianMcFarlane.

Terwijl StephenGlass ontslagen werd vanwege zijn leugens bleef Jim Coleman aan als schrijverbij de Globe and Mail en ging later naar de Toronto Telegraph. Er kwam een boekuit gewijd aan Coleman, een verzameling van zijn columns en ook kwamen enkele artikelenvan de journalist in verzamelboeken over sport.

Recenter was erin 2003 het geval van James Forlong. Deze journalist deed voor Sky News verslagvan de oorlog in Irak en werd beschuldigd van het vervalsen van een reportage.Forlong bracht bij een reportage in beeld hoe de Britse onderzeeboot de HMSSplendid zich klaarmaakte om een raket af te vuren en ook was te zien dat dieraket uiteindelijk werd afgevuurd. Een cameraploeg van de omroep BBC zei dat dehele gebeurtenis speciaal voor hun concurrent in scxe8ne was gezet en dat deraket helemaal niet afgevuurd was.

Forlong gaf zijnfout publiekelijk toe, tegen zijn baas van dat moment bij Sky News zei hij dathet om een x93eenmalige beoordelingsfout,x94 zou gaan waar hij x93erg veel spijt,x94van had. Zijn toenmalige werkgever besloot dat zijn fout onaanvaardbaar voorhen was en de journalist moest gedwongen ontslag nemen. Op maandag zes oktober2003, ongeveer 3 maanden na het incident, werd Forlong in zijn huis gevonden,hij had zichzelf opgehangen.

Forlong had netals Jim Coleman en Stephen Glass al een carriere opgebouwd in de journalistiek.Glass deed dit met vooral verzonnen stukken, terwijl Coleman een complete vloekverzon. Forlong won verschillende prijzen voor zijn werk in oorlogsgebieden alsRwanda, Bosnixeb en Afghanistan maar nadat hij betrapt werd op het vervalsen vanzijn documentaire kwam hij nergens meer aan het werk. Dit zou hem uiteindelijkhebben opgebroken, aldus weduwe Elaine Forlong op de website van de Guardian.De krant die het stuk waarin Forlong ontmaskerd werd publiceerde.

Het verhaal vanForbes Magazine over Stephen Glass betekende de doorbraak van deinternetjournalistiek en kritiek op zogenaamde fact checkers. Het internet hadook een belangrijke rol in een artikel over een gegijzelde Amerikaanse soldaat.Associated Press (AP) gaf een foto vrij van een Amerikaanse marinier diegegijzeld zou zijn door Irakese strijders. Er werd op dat moment echter geenmilitair vermist en oplettende internetgebruikers ontdekten dat het om eensoort G.I. Joe Action Figure ging. Het AP haalde het artikel onmiddellijk uitde database maar de falende fact checkers bleven aan. Liegen of onzorgvuldigmet feiten om gaan betekent dus niet in alle gevallen meteen ontslag.

Ik heb vandaag absoluut niks gedaan maar om mezelf te testen schrijf ik toch een log. Daarbij heb ik mezelf beloofd om mijn log weer bij te houden. Meer mensen doen dat maar houden zich er vervolgens niet aan. Jammer maar helaas.

Er zijn ook web-logs die een langzame dood lijken te sterven maar hopelijk een injectie krijgen binnenkort want wie wil er nou niet lezen over de belevenissen van onze eigen Marie. Soms zijn er tijden dat je denkt dat je een web-log voor jezelf schrijft, omdat er bijna niemand reageert of alleen dezelfde personen. Een logje over een wandeling langs het spoor is dan genoeg om er weer leven in te blazen. Ineens liep het eventjes ‘storm’. Nu probeer ik te blijven loggen want zelfs toen ik alleen twee zelfgemaakte DVD hoesjes postte kreeg ik nog reacties.

Zo doe je dat dus he, lang over niks schrijven.

Ineens heb ik ook weer nieuwe bezoekers lijkt het, mensen die vaker mijn web-log checken dan toevallig xe9xe9n keer omdat ze hem tegenkwamen. Althans dat hoop ik, vaste bezoekers zijn altijd fijn, misschien kan ik ze omkopen met een linkje aan de linkerkant want dat levert natuurlijk weer een shitload aan bezoekers op.

Ik heb weer een DVD Cover gemaakt, ditmaal voor de Superbowl van afgelopen seizoen.

Dit is em (had de verkeerde geupload, dit is em dus):

Soms maak ik voor mijn lol of op verzoek van een liefhebber DVD Covers. Ik ben nogal een sportfanaat en heb vooral een voorliefde voor American Football. Ik werd gevraagd om een DVD Cover voor de Pro Bowl te maken dus dit is hem geworden:

Ja ik kom uit het Noorden des lands, dus ga maar lekker zeiken dat ik gewoon jaloers ben omdat carnaval bij ons zuigt.

Carnaval zuigt sowieso. Het is het meest onnozele feest op aarde, carnaval moet dood. Gisteren was ik in Venlo waar carnaval ook leeft, nog wel. Je ziet er allemaal mensen die zogenaamd verkleed zijn terwijl er zogenaamde muziek op straat gespeeld wordt. Dan loop je daar een beetje rond over straat terwijl je allemaal mensen verkleed ziet lopen en je begint langzaam moordneigingen te krijgen, maar je houdt je in.

Later op de dag ga je een cafxe9 in en daar staan ze hoor, mensen die heel erg goed verkleed zijn, 1 dag voor carnaval, ze hebben namelijk een sjaal om, ja! Een heuse sjaal of shawl of whatever. Nou nou, dat carnaval beneden de rivieren is me wat zeg! Een sjaal om en je bent verkleed, dat gaat wel heel makkelijk.

En dan maar zuipen he, met zijn allen zuipen hoera! Ja want daar draait carnaval immers om. Vraag 10 jongeren die ‘carnaval vieren’ en 8 zullen zeggen dat het om het zuipen gaat. Ik geloof dat je elke dag wel kunt zuipen als je dat wilt? Carnaval is gewoon een zuipfeest geworden. Nu is er met zuipen niks mis, maar wel met dat ze onder de rivieren zeggen dat carnaval zo bijzonder is daar, terwijl het gewoon een zuipfeest is. Iets wat we hier, boven de rivieren, ook prima kunnen, of niet Farthxe9 en Jepper?

Sommige mensen verheugden zich er al weken op, voor anderen was het niet veel anders dan een normale zaterdagavond. We gingen namelijk met wat vrienden en veel meer andere jongeren naar Dieka, een grote discotheek in Markelo. Drie bussen die om tien uur uit Klazienaveen zouden vertrekken (werd een kwartier later) en om vier uur weer terug zouden rijden naar ons geliefde Drenthe.

Tegen half twaalf kwamen we aan bij Dieka, de drank vloeide er rijkelijk want de munten moesten natuurlijk wel op. Na het nodige bier en enkele cola Bxe9′s (want de munten moesten op!) gingen we ons maar misdragen op de dansvloer zoals we dat altijd doen. We begonnen op de dansvloer met een man of acht, al gauw waren het er zeven en zes en er stonden steeds minder bekenden op de dansvloer. Toen Wim en ik na ons laatste heerssalvo om ons heen keken was de dansvloer, op een vijftal vrouwelijke fans na, leeg.

We liepen richting de garderobe maar kwamen onderweg de DJ tegen. Na hem wat wijze raad te hebben gegeven gingen we naar de garderobe om onze jas te halen. Een snelle blik op mijn horloge vertelde me dat het nog geen kwart voor vier was en dus wandelden Wim en ik rustig naar de bus. We kwamen aan op de parkeerplaats en zagen de bus voor onze neus wegrijden. Een telefoontje naar onze vrienden die wel in de bus zaten leverde niets op, de chauffeur wilde namelijk niet meer stoppen.

Daar sta je dan, zo’n honderd kilometer van huis in de regen en de kou met alcohol in je bloed, of andersom. We kenden er niemand en we wisten natuurlijk ook de weg niet, dus vroegen we wat mensen die in de omgeving wonen om hulp. Zij raadden ons aan naar een nabij gelegen camping te gaan of een hotel iets verderop. Dat leek ons een goed back up plan en we liepen nog even rond op het terrein van de discotheek.

Inmiddels was de (mede-)eigenaar van Dieka buiten komen staan dus vroegen we hem. Hij bood aan om ons naar station Holten te brengen, erg aardig overigens, we mochten wel even binnen wachten en kregen een aantal alcoholische versnaperingen van het personeel aangeboden. Een aantal meisjes uit Enter kwam ons even gezelschap houden maar zij werden al snel weggebracht door een werknemer van Dieka waardoor Wim en ik wederom alleen met ons glas bier achterbleven.

We hoefden trouwens niet lang meer te wachten want onze verlosser kwam er al aan! Een uitsmijter kwam op ons af en vertelde ons dat hij degene was die ons naar station Holten zou brengen. Zo gezegd zo gedaan. We stapten uit, bedankten de beste man nog en kwamen er achter dat de volgende trein pas om 8 uur zou vertrekken, het was koud, het was nat en het was vijf uur en Station Helten zag eruit alsof er sinds 1945 geen trein meer langs was gekomen. We zouden dus nog drie uur moeten wachten. Dat was ons te min dus we besloten om langs het spoor te gaan lopen naar het volgende station, wisten wij veel dat dat station bijna 10 kilometer verderop lag?

Puur op richtingsgevoel gingen we de goede kant op, over een grind/zand/graspaadje langs het spoor slenterden we naar het volgende station. We waren nat, moe en hadden het koud maar hebben toch bijna de hele weg alleen maar gelachen om de meest onnozele dingen. Dingen als "We kunnen wel doodvriezen" en "Wedden dat we straks een lijk vinden"… inderdaad, dat bedoel ik. Onderweg kreeg ik nog telefoon van Farthxe9, hij voelde blijkbaar aan zijn water dat ik in een netelige situatie zat en wilde even mee genieten van mijn leed. We hadden onze ouders inmiddels ook al ingelicht overigens… die waren niet blij.

Toen we eindelijk bij het volgende station aan kwamen lieten we ons op zo’n lekker stalen bankje vallen. We belden nog wat mensen en ik kreeg wederom mijn vader en Rory aan de telefoon. Daarna vielen we allebei heel even in slaap op het stationbankje zoals zwervers betaamd en drie treinen raasden voorbij om ons te pesten. Toen eindelijk de trein kwam zagen we eruit als twee hele blije lijken en we stapten in, nu waren we bijna thuis!

Aangekomen in Almelo lazen we dat de volgende trein naar Marienberg (kortste weg) pas om 11:44 ging. We vroegen aan een conducteur of dat een grapje van de NS was. De beste man zei van niet en raadde ons aan om nog een uurtje te wachten en dan de trein naar Zwolle te nemen. Dus ook dat deden we, we gingen naar Zwolle. Inmiddels kwamen er verscheidene ijspegels uit onze neus en ook onze broekspijpen waren in iglo’s veranderd. We zaten weer in de trein en zagen er nu uit als twee blije lijken in verre staat van ontbinding. Andere mensen in de trein keken ons nogal vreemd aan.

In Zwolle gebeurde er weinig bijzonders, we haalden onze trein terug naar Emmen, of eigenlijk Nieuw-Amsterdam en we stapten uit, blij dat we eindelijk heel dicht bij huis waren. Mijn vader haalde ons op en lachte ons uit, we zagen er nu uit als twee lijken die heel blij, maar vooral moe waren en waar nog weinig van over was. Thuisgekomen vertelde ik het hele verhaal wat ik hier net heb neergezet aan mijn ouders (nou ja, bijna het hele verhaal) en ik ging naar bed….

Dat was mie wat.